عقلانیت انقلابی؛ فراتر از دوقطبی‌های کاذب

به گزارش پایگاه خبری جمعیت پیشرفت و عدالت سید مسیح قائم مقامی دبیر این جمعیت در استان مرکزی نوشت: در روزهایی که غبار روایت‌های متضاد، تشخیصِ سره از ناسره را دشوار کرده است، بازگشت به اصول راهبردی نظام و گوش به فرمانی امام امت تنها مسیر رسیدن به قله است. واقعیت آن است که هدف غایی جمهوری اسلامی در تحولات پیچیده کنونی، تحقق «پایان جنگ و ایجاد امنیت پایدار» برای ملت ایران و کل جبهه مقاومت است؛ حقیقتی که برخی به عمد یا به سهو، آن را با «عادی‌سازی روابط با آمریکا» خلط می‌کنند . این روز ها چه بسیار نخبگان سیاسی که علیرغم نداشتن اطلاعات کافی و اشرافیت به اوضاع و اسرار نظامی فضا را احساسی و هیجانی میکنند و در شیپور دوقطبی‌سازی می‌دمند و ناخواسته در زمین دشمن بازی می‌کنند. از یک سو، آنان که به اسم تبعیت از رهبرشهیدمان، هرگونه تحرک دیپلماتیک را «حرام» قلمداد کرده و بر طبل جنگ دائمی می‌کوبند، در واقع یکی از ابزارهای عقلانی و شرعی نظام برای پیشبرد منافع ملی را فلج می‌کنند. و از سوی دیگر، آنان که میدان و اقتدار نظامی را خسارت محض می‌دانند و معتقدند تنها با لبخندهای دیپلماتیک می‌توان امنیت خرید، از این واقعیت غفلت می‌کنند که دیپلماسی بدون پشتوانه نظامی و حضور منطقه‌ای، چیزی جز امضای بیانیه تسلیم نخواهد بود. راه درست، همان «راه سوم» یعنی عقلانیت انقلابی است؛ مسیری که در آن نه وادادگی جایی دارد و نه شعارزدگی بی‌مبنا.
نکته کلیدی و وحدت‌بخش در این مسیر، همان است که در پیام‌ها و بیانات اخیر رهبر معظم انقلاب حضرت امام سید مجتبی خامنه‌ای(مد) نیز با ظرافت مورد تأیید قرار گرفت: ضرورت حفظ انسجام درونی، پرهیز از تفرقه و هوشیاری در برابر هم‌صدا شدن با روایت‌های دشمن. ایشان به‌درستی یادآور شدند که راه مقابله با نقشه‌های پیچیده استکبار، ایستادگی توام با روشن‌بینی و اعتماد متقابل میان ارکان نظام و مردم است. تبعیت واقعی از رهبری یعنی درک این نکته که میدان و دیپلماسی، نه تنها مانع یکدیگر نیستند، بلکه تار و پود یک پیکره واحد برای حفظ عزت ایران محسوب می‌شوند.
در این پهنه راهبردی، حمایت از جبهه مقاومت و به‌ویژه حزب‌الله قهرمان، نه یک انتخاب فرعی، بلکه هسته سخت امنیت ملی ماست. باید بدانیم که تضمین امنیت در خیابان‌های تهران، در گرو اقتدار و ایستادگی در مرزهای مقاومت است. اگر امروز نظام از تمام ظرفیت‌های خود برای حمایت از لبنان و مقابله با محاصره دریایی استفاده می‌کند، در واقع در حال صیانت از دیوارهای دفاعی خودمان است. اما این تدبیر دیپلماتیک برای پایان دادن به تجاوز، هرگز به معنای فراموشی جنایات دشمن نیست. ما هرگز از خون مطهر رهبر شهیدمان و خانواده گرانقدر ایشان و شهدای این جنگ نخواهیم گذشت. ضرورت انتقام و تنبیه جنایتکار، یک اصل قطعی و بازدارنده است که هیچ میز مذاکره‌ای نمی‌تواند آن را از دستور کار نظام خارج کند. ما در حالی به دنبال پیروزی مهندسی‌شده و امنیت پایدار هستیم که دست نیروهای مسلحمان برای اقدام و خون‌خواهی همواره باز است.
فرجام سخن آنکه، جمهوری اسلامی نه به دنبال ماجراجویی بی‌منطق است و نه به دنبال سازش ذلت‌بار. دوران ترفندهای کهنه‌ی دشمن مبنی بر ایجاد «دور تسلسل باطل» میان جنگ، آتش‌بس‌های فریب‌کارانه و مذاکرات فرسایشی برای بازسازی قوای متجاوز، دیگر به سر آمده است. امروز دست میدان برای درهم‌شکستن این سیاست فریب و خروج از این چرخه‌ی باطل باز شده است. هدف ما، رسیدن به نقطه‌ای از بازدارندگی است که دشمن حتی فکر تعرض را هم به خاک و منافع ما در سر نپروراند. این مسیر، با پیوند مبارک میان اقتدار میدان و هوشمندی دیپلماسی، ما را به ساحل امنیت پایدار و عزت و سربلندی ایران عزیز خواهد رساند