عبور از دوگانه‌های ذهنی «رفع تحریم یا حل مسائل داخلی»
گروه: مواضع حزب | کد خبر: ۳۸۴۸ | تاریخ: ۴ آبان ۱۴۰۴ - ۱۳:۱۳
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی حزب پیشرفت و عدالت، یکی از مباحثی که هنوز در گوشه و کنار محافل تحلیلی و سیاسی شنیده و دیده می‌شود، موضوع انتخاب میان یک گزینه از میان دوگانه‌ی مذاکره برای رفع تحریم یا حل مسائل داخلی است. دوگانه‌ای که متاسفانه در انتخابات ۹۲ تولید شد و همان نامزدها هنوز هم در حال پیش بردن مباحث آن هستند. حال اینکه هر دو دیده‌اند که اجرای سیاست‌هایشان چه بلاهایی برای کشور به بار آورده است. مسئله این است که امروز با دنیای سال ۹۲ تفاوت شدیدی دارد و این دوگانه واقعا امری ذهنی است.
یعنی اساسا ما در دنیای امروز با معانی و مصادیق متفاوتی از تحریم نسبت به دهه گذشته مواجه هستیم. امر تحریم شکل‌ها و ویژگی‌های جدیدی پیدا کرده که سابقا وجود نداشته است. از جمله همین وضعیتی که در حال حاضر پرونده ما در شورای امنیت دارد و دو کشور دارای حق وتو می‌گویند تحریم تمام شده و سه کشور دیگر می‌گویند تحریم ایران برقرار است. در حوزه اقتصادی هم همینطور است. مثلا تغییر میزان خرید نفت ما توسط چین از ۸۷۰ هزار بشکه (در حداکثر خود) در دهه ۹۰ به یک میلیون و ۸۰۰ هزار بشکه در حال حاضر در زمان تحریم های شدید آمریکای بایدن و ترامپ اتفاق افتاده که بیشتر از کنش ما، به واقعیت‌های بزرگ پیرامونی ما مربوط است.
از طرف دیگر، توجه صرف به حل مسائل داخلی هم بدون توجه به واقعیت‌های در حال گذار جهان بیرون بی‌معناست. ما اگر از اقتصاد بین‌الملل حذف بشویم و جایگاهی در تولید منابع و مصارف جهانی نداشته باشیم، هیچ نسخه داخلی نمی‌تواند مشکلات ما را حل کند و همین وضعیت بدون سرمایه‌گذاری زیرساختی ادامه خواهد یافت. این همان اقتصاد درون‌زا و برون‌گرا است که رهبر معظم انقلاب بارها از آن سخن گفته‌اند.
لذا عبور ذهنی از این دوگانه‌سازی‌ها، مقدمه‌ی ایده‌یابی ایجابی برای آینده است. راه‌حل بهبود وضعیت اقتصادی و حرکت به سمت پیشرفت و توسعه، بافتاری دیدن حل مسائل داخلی و خارجی است. واقعیت موجود این است که فعلا هیچ مسیری برای حل مشکل تحریم با آمریکا وجود ندارد. طرف مقابل به دنبال خلع سلاح ما در منطقه و بی‌دفاع کردن ایران در برابر رژیم وحشی صهیونی است. پس باید ببینیم در کار با دیگر کشورها، چه مواردی را می‌توانیم واقع‌بینانه حل کنیم. همه اینها نیاز به دولتی قوی و یکپارچه دارد که با راهبری یک شخص، موضوعات را به سرعت تصمیم‌گیری و اجرا نماید. کندی، سم محض دوران و جهان کنونی ماست.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید