ایران ، سپر دفاعی آمریکا را در هم شکست

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جمعیت پیشرفت و عدالت ایران اسلامی میثم رضایی دبیر این جمعیت در استان مازندران در یادداشتی نوشت :‌وقتی گزارش‌ها از مصرف ۸۰٪ ذخایر «تاد» و ۵۰٪ «پاتریوت‌ها» حکایت می‌کند، ما با یک «بحران لجستیکی حاد» روبرو هستیم. تولید این رهگیرها فرآیندی زمان‌بر، بسیار گران‌قیمت و وابسته به زنجیره تأمین پیچیده‌ای است که جایگزینی سریع آن‌ها در منطقه در بازه زمانی کوتاه، تقریباً غیرممکن است. در واقع، ایران با استفاده از حجم بالای حملات ، معادله را به نفع خود تغییر داد؛ جایی که تعداد موشک‌های مهاجم از ظرفیت پذیرش و پاسخ رهگیرها پیشی گرفت و منجر به «سوراخ شدن» سپر دفاعی آمریکا شد.
‌
چرا این وضعیت، آمریکا را به پرتگاه می‌کشاند؟
‌
۱. تزلزل در دکترین «امنیت_مطلق»:
همین‌طور که در تحلیل‌های اقتصادی (مانند بحران قیمت بنزین) تضاد میان «وعده و واقعیت» منجر به سقوط محبوبیت می‌شود، در حوزه نظامی نیز ادعای «امنیت مطلق» آمریکا در منطقه اکنون با واقعیت «تخلیه ذخایر» روبروست. این تضاد باعث می‌شود فرماندهان نظامی آمریکا دیگر نتوانند با اطمینان ادعا کنند که پایگاه‌هایشان ایمن هستند. این یعنی «سپر دفاعی» آن‌ها در برابر منتقدان و دشمنان شکسته شده و آسیب‌پذیری آن‌ها در برابر موج دوم حملات به شدت افزایش یافته است.
‌
۲. انتقال فشار از میدان نبرد به میز مذاکره:
تخلیه ذخایر موشکی، یک «بحران ادراکی» برای واشینگتن ایجاد کرده است. آن‌ها اکنون در وضعیتی هستند که هر تصمیم جدید نظامی را باید با نگاهی به «باقیمانده ذخایر موشکی» خود بسنجند، نه فقط قدرت تهاجمی. این وضعیت، «فضای مانور» ایران را در مذاکرات احتمالی یا تقابل‌های آتی افزایش داده و آمریکا را در وضعیت «دفاع فعال اما محدود» قرار داده است.
‌
۳. ضربه به اعتبار نظامی در برابر متحدان منطقه‌ای:
وقتی متحدان منطقه‌ای آمریکا ببینند که پیشرفته‌ترین سیستم‌های پدافندی جهان (تاد و پاتریوت) در برابر حملات ایران به سرعت مصرف و تخلیه می‌شوند، اعتماد آن‌ها به «چتر امنیتی» آمریکا متزلزل خواهد شد. این دقیقاً مشابه اثر سقوط محبوبیت در نظرسنجی‌هاست؛ جایی که حامیان سنتی و متحدان، در حمایت‌های خود بازنگری می‌کنند.
‌نتیجه‌گیری:
تخلیه ۸۰ درصدی ذخایر تاد، تنها یک عدد نظامی نیست، بلکه یک «زنگ خطر استراتژیک» است. آمریکا اکنون بین «اتخاذ سیاست‌های اضطراری برای بازسازی سریع ذخایر» یا «پذیرش شکست در مدیریت پدافندی منطقه» قرار دارد. هر دو مسیر، آمریکا را در فضای سیاسی و نظامی آسیب‌پذیرتر کرده و موازنه قدرت را به نفع ایران تغییر داده است.