از لباس خدمت تا ردای شهادت

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جمعیت پیشرفت و عدالت ایران اسلامی محمود جوادیان فر دبیر این جمعیت در یادداشتی نوشت :سیستان و بلوچستان بار دیگر در اندوهی سنگین فرو رفت. حادثه تلخ پادگان بمپور و شهادت جمعی از سربازان تیپ ۳۸۸ ارتش، نه تنها خانواده‌های آنان، بلکه افکار عمومی کشور را در بهتی عمیق فرو برد. جوانانی که با لباس سربازی، عهد دفاع از امنیت و آرامش این سرزمین را بسته بودند، پیش از آنکه به خانه‌هایشان بازگردند، راهی آسمان شدند.
سربازی برای بسیاری از جوانان، آخرین ایستگاه پیش از آغاز فصل تازه زندگی است؛ روزهایی که با امید پایان خدمت سپری می‌شود و هر برگ از تقویم، آنان را یک قدم به آغوش خانواده نزدیک‌تر می‌کند. اما این بار، تقدیر، سرنوشت دیگری رقم زد. برخی از این سربازان تنها چند روز با پایان خدمت فاصله داشتند؛ چمدان‌هایشان برای بازگشت آماده بود، اما تقدیر، سفر دیگری را برایشان نوشت.
چه دشوار است تصور خانه‌ای که چشم‌انتظار آمدن فرزندش بود، اما به جای صدای قدم‌های او، خبر شهادتش را شنید. چه سنگین است اندوه پدر و مادری که آرزوی در آغوش گرفتن جوانشان را داشتند، اما اکنون باید با خاطراتش زندگی کنند. این داغ، تنها بر دل یک خانواده نمی‌نشیند؛ زخمی است که بر قلب یک ملت نقش می‌بندد.
شهادت این سربازان، یادآور ارزش امنیتی است که هر روز در سایه ایثار و ازخودگذشتگی فرزندان این سرزمین برقرار می‌شود. امنیت، نعمتی نیست که بی‌هزینه به دست آمده باشد؛ پشت هر آرامش، جوانانی ایستاده‌اند که بی‌ادعا، مسئولیت پاسداری از وطن را پذیرفتند و جان خود را در این راه تقدیم کردند.
سیستان و بلوچستان سال‌هاست سهم بزرگی از رنج، ایثار و فداکاری را بر دوش می‌کشد. مردمان این دیار، با وجود همه سختی‌ها، همواره وفاداری خود را به ایران عزیز ثابت کرده‌اند و در بزنگاه‌های حساس، عزیزترین سرمایه‌های خود را برای حفظ امنیت و سربلندی کشور تقدیم کرده‌اند.
امروز، بیش از هر چیز، باید در کنار خانواده‌های داغدار این شهیدان ایستاد؛ خانواده‌هایی که چشم‌انتظاری‌شان هرگز به پایان نرسید. آنان که قرار بود با لبخند از سربازی بازگردند، اکنون با نامی ماندگار در دفتر افتخار این سرزمین ثبت شده‌اند.
نام و یاد شهدای پادگان بمپور، فراتر از یک خاطره، نماد ایثار، مسئولیت‌پذیری و عشق به وطن خواهد ماند. آنان از میان ما رفتند، اما یادشان در حافظه مردم ایران و در قلب مادرانی که هنوز چشم به راهند، برای همیشه زنده خواهد بود.