هیئت قالیباف، از توییتِ ترامپ نمیترسد

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جمعیت پیشرفت و عدالت ایران اسلامی مجید طهوریان عسکری دبیر این جمعیت در یادداشتی نوشت:اتفاقی که در حاشیه نشست اخیر در سوئیس رقم خورد، یک رویدادِ ساده دیپلماتیک نبود؛ آن لحظه، باز تعریفِ هویتِ مذاکره کننده ایرانی بر اساسِ گفتمانِ انقلاب اسلامی بود.

وقتی دکتر سید عباس عراقچی، با صراحتِ تمام به نخست وزیر پاکستان اعلام میکند که «ما دیگر به خاطر توییت و تهدیدِ ترامپ پایِ میز مذاکره نخواهیم رفت»، در واقع جمله بلندی را فریاد می زند که سالها بر دروازه های تهران نقش بسته بود: «مرگ بر آمریکا» دیگر فقط یک شعار نیست؛ یک راهبردِ عملیاتی است.

اما آنچه این موضعِ انقلابی را از یک بیانیه شعاری به یک حرکتِ میدانی تبدیل می کند، حضورِ یک رزمنده کارکشته جنگ و سازندگی در رأسِ هیئت ایرانی است.
دکتر محمدباقر قالیباف، کسی که در جنوبِ اهواز، خرمشهر و فاو، طعمِ گلوله های آمریکایی را با چاشنیِ ایمان چشیده، امروز در قله دیپلماسی، همان روحیه را به نمایش گذاشته است. او به تیمِ مذاکره کننده یادآوری کرده که «میزِ مذاکره» نه جایِ التماس که میدانِ عزت است.

ماجرا از این قرار است که در یکی از نشست های غیرعلنی، مقاماتِ پاکستانی با استناد به فضاسازیِ رسانه ایِ ترامپ، پیشنهادِ تعجیل در مذاکراتِ مستقیم را مطرح می کنند. اما پاسخِ هیئت ایرانی به روایتِ عراقچی، سندی شد بر اینکه خطِ قرمزهای تهران تغییر نکرده است. قالیباف به عنوانِ چهره شاخصِ جبهه انقلاب، با تکیه بر تجربه تلخِ برجام و خروجِ یکجانبه آمریکا، اینبار نسخه جدیدی پیچیده است: «ما با کسی مذاکره میکنیم که پایِ تعهداتش بایستد، نه با کسی که با یک توییت، دیپلماسیِ جهانی را به سخره میگیرد».

این رویکرد، دقیقا همان چیزی است که جریانِ «عقلانیت انقلابی» سالها بر آن تأکید داشته است؛ مذاکره از موضعِ قوت، نه از سرِ ضعف. تأکیدِ دکتر قالیباف بر اینکه «هیئت ایرانی نه از تهدید می ترسد و نه از تطمیع»، عملا گفتمانِ جدیدی در سیاستِ خارجی رقم زده است که در آن، آمریکا به عنوان یک شیطانِ بزرگ نه در شعار، که در روشِ مواجهه، بازتعریف می شود.

اتفاقِ سوئیس، یک پیامِ روشن به جهان داشت: ایرانِ انقلابی، هیچگاه اسیرِ فضای مجازیِ کاخ سفید نخواهد شد. دکتر قالیباف به مثابه یک رزمنده خط مقدم، نشان داد که اگر روزی تفنگ به دوش داشت، امروز اندیشه انقلابی را چاشنیِ دیپلماسی کرده است. این همان «شجاعتِ ایرانی» است که نه در شعارِ سیاسی، که در میدانِ عمل، حرفِ اول را می زند.