ایران به «تسلیم» عادت ندارد
گروه: ستاد | کد خبر: ۵۱۶۰ | تاریخ: ۵ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۲:۲۱
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جمعیت پیشرفت و عدالت، محبوبه نیاورانی عضو شورای مرکزی جمعیت طی یادداشتی نوشت: در هفته‌های اخیر، ترامپ با استقرار دو ناوگروه و ده‌ها جنگنده در منطقه، قوی‌ترین ابزار فشار را در برابر ایران به صحنه آورده است، اما علی‌رغم این نمایش پرهزینه، تاکنون به نتایج دلخواهش نرسیده، تا جایی که مجبور می‌شود با روایت‌سازی، یک پیروزی خیالی برای خود دست و پا کند و مدعی شود «ایران قصد داشته ۸۳۷ نفر را اعدام کند، اما به دلیل تهدید او از این کار منصرف شده است!» اما این روایت بیش از آنکه نشانه پیروزی باشد، نشان از ناکارآمدی چماق نظامی و عدم تأثیر تهدیدات آمریکا بر تصمیم‌گیری‌های تهران دارد.
ایران در این مدت نشان داد نه‌تنها در برابر این نمایش قدرت و صف‌آرایی نظامی، اهل تسلیم و عقب‌نشینی نیست؛ بلکه با افزایش سطح آمادگی دفاعی و پاسخ‌های دیپلماتیک قاطع، ثابت کرد برای حفظ منافع و خط‌قرمزهایش برای هر سناریویی آماده است.
تا جایی که دشمن نیز زبان به اعتراف در برابر این صلابت ایران گشود و مذاکره‌کننده ارشد آمریکایی گفت: «ترامپ از اینکه ایران با وجود فشار نظامی گسترده هنوز «تسلیم» نشده، هم «کنجکاو» و هم «ناامید» است!» اما چرا ایران تسلیم نشدنی است؟اغراق نکرده‌ایم اگر بگوییم دشمنان و معاندین نظام در تمامی این ۴۷ سالی که از پیروزی انقلاب اسلامی ایران می‌گذرد، شبی را بدون آرزوی خام براندازی نگذرانده‌اند، اما حیرت و سوال آنان از راز استمرار انقلاب بدون جواب مانده است که این کشور چگونه با تمامی مشکلات، همچنان با اقتدار در عرصه‌های مختلف پیش می‌رود و با وجود همه دسیسه‌ها، فتنه‌ها و فشارهای خارجی، مقتدر و پابرجا ایستاده است. انقلابی که راز استمرار آن علی‌رغم همه توطئه‌ها و طوفان‌ها حاصل ترکیبی بی‌نظیر از ایمان، عقلانیت، مردمسالاری دینی و مقاومت فعال و رهبری مدبرانه است. نظامی که نه منفعلانه، بلکه با پیش‌دستی در عرصه‌های فکری، علمی و امنیتی، دائما خود را بازسازی و تقویت کرده است.
مؤلفه‌های کلیدی بقای نظام
اما مؤلفه‌های کلیدی بقای نظام در تکیه بر هویت اسلامی-ایرانی، وحدت کلمه حول رهبری و عدم سازش بر سر اصول نهفته است. رهبری که نمادی از پایداری بی‌هیاهو، مقاومتی آگاهانه و آرامشی مقتدرانه در دل توفان‌ها است که دشمنان را به حیرت وامی‌دارد. از همین رو است که دشمنان با آگاهی از قوت و تأثیرگذاری بی‌بدیل رهبری در حفظ، تداوم و پیشرفت نظام اسلامی، ایشان را در رأس تهدیدهایشان قرار داده‌اند که با تضعیف و تخریب قلب نظام بتوانند پایه‌های جمهوری اسلامی را سست کنند.
نظامی که با تکیه بر باورها و الگوهای دینی خود، سازش در برابر ظلم و زور را بر نمی‌تابد و با استناد به آیه‌های قرآن (نصب آیه معنادار ۱۹۴ سوره بقره در دیدار رهبر انقلاب با مردم آذربایجان شرقی) به تهدیدهای دشمن پاسخ می‌دهد و بر یاری خداوند باور دارد. تا جایی که استاد دانشگاه قابوس عمان شجاعت ایشان را می‌ستاید و می‌گوید: «سید با آیه قرآن به ترامپ پاسخ داد. چه شجاعتی، چه اعتمادبه‌نفسی و چه ایمانی دارد این رهبر بزرگ؛ که تهدید را با تهدید پاسخ می‌دهد و آشکارا، بدون ترس و هراس، ظاهر می‌شود.»
از سوی دیگر، تاریخ ایران مملو از نمونه‌هایی است که این ملت در برابر تهاجمات نظامی و فشارهای حداکثری نه‌تنها تسلیم نشده، بلکه با اتکا به هویت و وحدت ملی، از موضع قدرت بیرون آمده است. تجربه هشت سال دفاع مقدس در برابر رژیم بعث عراق که توسط قدرت‌های جهانی پشتیبانی می‌شد، گواه این مدعاست.
همچنانکه سیاست «فشار حداکثری» نه‌تنها به «تسلیم» منجر نشد، بلکه باعث رشد توانمندی‌های بومی ایران، از جمله در حوزه دانش هسته‌ای و دفاعی شد. ایران یاد گرفته است که برای بقا و پیشرفت، باید به توان داخلی متکی باشد، نه لبخند و وعده‌های پوچ قدرت‌های خارجی .
بازدارندگی فعال
ایران در برابر تهدیدهای اخیر آمریکا نیز با صراحت اعلام کرده تسلیم نمی‌شود و زیر بار خلع سلاح نمی‌رود. ایران تأکید کرده هیچ نوع حمله و جنگی کوتاه نمی‌ماند و تمام پایگاه‌های آمریکا در منطقه و همچنین رژیم صهیونیستی، اهداف مشروع آن خواهند بود و جنگ را گسترش می‌دهد، اما پاسخ عملی ایران به این تهدید، موازنه قدرت و بازدارندگی فعال بود. آنجا که رهبر انقلاب با اقتدار و شجاعانه در واکنش به ناوهای آمریکایی بیان می‌کنند: «خطرناک‌تر از آن ناو، سلاحی است که می‌تواند آن ناو را به قعر دریا بفرستد.»
ایران قدرت بازدارندگی را در رزمایش نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در تنگه هرمز به اثبات رساند و نشان داد هزینه هرگونه ماجراجویی، بستن شریان انرژی جهان خواهد بود. رزمایشی که تغییر در آرایش عملیاتی یگان‌های دریایی و افزودن لایه‌های جدید دفاعی و تهاجمی را به نمایش گذاشت، ابزاری که نقش آن در معادلات آینده نبرد تعیین‌کننده خواهد بود.
نگاه واقع‌بینانه نسبت به ایران
بنابراین، هیچ گزینه نظامی کم‌هزینه، آسان و تمیزی در برابر ایران وجود ندارد. این را می‌شود از سخنان «مارکو روبیو» وزیر خارجه آمریکا در جلسه استماع کنگره در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۶ دریافت، جایی که دیگر پروپاگاندای رسانه‌ای مطرح نیست و او در جلسه کنگره از نگاه واقع‌بینانه آمریکا درباره ایران و از پیچیدگی‌های تغییر ساختار قدرت در جمهوری اسلامی پرده بر می‌دارد.
او در این جلسه به وضعیت نیروهای نظامی ایالات متحده در منطقه می‌پردازد و می‌گوید: «بین ۳۰ تا ۴۰ هزار سرباز آمریکایی در خاورمیانه حضور دارند که در برد موشک‌ها و پهپادهای ایران قرار دارند.» و سپس تأکید می‌کند: «واشنگتن نه به تغییر رفتار جمهوری اسلامی ایران خوش‌بین است و نه مداخله شتاب‌زده نظامی را دنبال می‌کند.» او تأکید کرد: «آمریکا به دنبال جنگ با ایران نیست و هیچ‌کس نمی‌تواند پاسخ دهد که اگر رژیم ایران سقوط کند، روز بعد چه اتفاقی خواهد افتاد.»
اما صحبت‌های اخیر رابرت مالی، نماینده پیشین ایالات متحده آمریکا در امور ایران، تصویر واضح‌تری از جمهوری اسلامی را به ساکنان کاخ سفید گوشزد می‌کند. او می‌گوید «ساختار سیاسی ایران یک سیستم با ریشه‌های عمیق است و به سادگی کنار نخواهد رفت یا قدرت را واگذار نخواهد کرد.»
مأموریت ناممکن
همین نگاه واقع‌بینانه نخبگان و سیاستمداران آمریکایی باعث شده است که در داخل آمریکا کسی حامی جنگ و حمله به ایران نباشد. دو نظرسنجی جدید در آمریکا نشان می‌دهد که اکثر رأی‌دهندگان نمی‌خواهند آمریکا اقدام نظامی علیه ایران انجام دهد و فکر می‌کنند که دونالد ترامپ در خارج از کشور پا را فراتر گذشته است.
چالش دیگر ترامپ، وضعیت ناو «یواس‌اس جرالد آر. فورد» است. غول‌پیکرترین شناور جنگی ایالات متحده از ماه ژوئن گذشته روی آب بوده و ادامه این مأموریت فرسایشی را برای ناو هواپیمابر «یواس‌اس جرالد آر. فورد» سخت و پرهزینه کرده است. این ناو ابتدا از دریای مدیترانه به سمت دریای کارائیب تغییر مسیر داد و حالا برای عملیات احتمالی آمریکا علیه ایران در غرب آسیاست.
این استقرار طولانی علاوه بر فشار کاری بیش از حد بر خدمه، مشکلات فنی برای ناو هم ایجاد و چرخه تعمیر و نگهداری را مختل کرده و می‌تواند در بلندمدت به کاهش آمادگی رزمی منجر شود.
بنابراین ترامپ با این نمایش نظامی در یک بن‌بست و سردرگمی قرار گرفته که راه خروج از آن را نمی‌داند. او نه توانسته ایران را با تهدید در برابر خواسته‌هایش تسلیم کند، نه جرأت استفاده از ادوات نظامی‌اش علیه جمهوری اسلامی را دارد و نه می‌تواند دست‌خالی بازگردد.
هرچند که ترامپ برای توجیه این صف‌آرایی، نیازمند یک دستاورد قابل عرضه است؛ تا از سرزنش‌‌ها علیه خود در عرصه داخلی و تضعیف آمریکا در عرصه بین‌المللی جلوگیری کند، اما این تحولات نیز به نماد دیگری از شکست راهبردی آمریکا در برابر «مکتب مقاومت» تبدیل شده است.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید